...i wewnętrzny konflikt gotowy, bo przecież chcemy dbać o swój dobrostan i rozwój - kiedy więc zacząć, jeśli nie w styczniu? W końcu "Nowy Rok - nowi my", prawda? Myślę o tym przez cały styczeń i zupełnie nie mogę się pozbyć wrażenia, że chyba jednak nie zawsze (lub wręcz rzadko) działa to w ten sposób.

Czasem pośpiech, czasem spokój, czasem uśmiech pokolorowany czekoladą na gorąco, a czasem zimna już kawa w biegu - taki był grudzień: ubrany w czułość, ale też niecierpliwe: "nie mamy na to czasu", upływający raz przy dźwiękach "Have yourself a merry little Christmas" Sinatry, a raz przy sprzeczce, z powodu piętrzącego się bałaganu. Czy określiłabym go tym nadużywanym w mediach słowem "magiczny"? Zupełnie nie, ale...

Czy będę zatem próbowała odczarować go w tym wpisie? No cóż - może trochę, a przy okazji podam Wam kilka moich sprawdzonych sposobów na to, jak przejść przez niego trochę łagodniej (do wykorzystania za rok jak znalazł :D)

Wrzesień - czy faktycznie zawsze warto definiować go tylko jako "koniec", lub "początek", podczas gdy można spróbować dostrzec w nim... rodzaj pewnego pomostu.

Podobno z wiekiem lata lecą coraz szybciej - i na pewno coś w tym jest. Jednocześnie zaryzykuję stwierdzenie, że... to wcale nie dotyczy wakacji - a przynajmniej, nie odkąd człowiek przestaje chodzić do szkoły.